Vrijdag 21 September 2018 - 22:59

Wedstrijd verdiende geen winnaar

Het enige verrassende deze avond was misschien wel de opstelling waarmee ons clubje begon. Janne Saskela speelde vanaf het begin, niet Dabo. Breinburg was ziek, zo communiceerde Sparta, dus Spierings speelde ook. Althans, hij liep op het veld. Indrukwekkend waren de eerbetuigingen rondom het veld. ‘Oss is geraakt in het hart. Wij leven mee met alle betrokkenen.’

Wij toonden in het uitvak het spandoek met de tekst: ‘Onze harten huilen, sterkte Oss’. In het vak met fanatieke Oss-supporters wapperde een doek met ‘Sparta, respect’. Na het dramatische ongeval gisteren in Oss deed rivaliteit of spanning tussen supporters van twee voetbalclubs er niet toe. En toch ging er om het echie gevoetbald worden. De show must go on. Alleen kwam er geen show in het Frans Heesen Stadion. Toeschouwers dachten bij het kijken naar deze saaie pot aan mogelijke glasschade. Zouden de glazen het houden met dit stormachtige weer? Hoofdsponsor Martin Glas had een drukke dag.

Ondertussen schoot Sparta de bal lukraak naar voren en werd spits Lars Veldwijk niet bereikt. Al helemaal niet vanaf de zijkanten. In de dertiende minuut begon Dabo al met warmlopen. Het spel van Sparta was slecht. Laten we het maar eufemistisch duiden. De snelheid, felheid en drive was er niet. Een supporter in het uitvak draaide een halfzware shag. Sparta’s spel was minder zwaar. Uit frustratie pakten Dries Wuytens en Abdou Harroui al in het eerste half uur beiden een gele kaart. Het liep niet, het zat niet, het lag niet. Het was niets. Pure armoe. Het eerste kansje in de 1e helft was een soort van kopbal van Veldwijk, die weer geen sterkhouder bleek. Dat mag je van een aanvoerder toch wel verwachten? Ook Duarte gaf niet thuis, terwijl elders in Nederland zijn naamgenoot Lerin op hetzelfde moment wel goed liep te ballen.

Voor rust kreeg Oss de beste kans. Bryan Smeets, die verdomd veel lijkt op Yuri Rose, schoot rakelings langs. Daar moesten we het de eerste 45 minuten mee doen. Maar het resultaat is heilig, stelden we ons gerust. We hebben vaker dit seizoen slechte eerste helften gezien. Uiteindelijk wonnen we. Dat zou nu toch ook wel gaan gebeuren? Een greep naar een Brand Pilsener uit 1340 bracht troost. Hop met die hop. Even rust.

Dabo maakte de tweede helft zijn opwachting. De aanvallen werden talrijker. Sparta toonde weer wat leven. Na een leuke aanval vanaf rechts, mocht Mohamed Rayhi schieten. Zowaar een kans. Die kreeg Smeets aan de andere kant ook. Een forse. Goed dat die kale knar geen goals maakt. Zijn enige goal is die tegen Ajax met De Graafschap. PSV werd kampioen. Daar teert de heer Smeets sindsdien op. Het zij hem vergeven. Ondertussen schakelden supporters van Fox Sports 3 naar Rondom 10. Werd gezegd dat kijken naar opdrogende verf spannender was dan deze pot voetbal. En keek trainingsverslaggever Semper liever naar de onstuimige luchten buiten en droomde hij van onstuimige nachten met natte elementen van zijn bovenbuurvrouw.

Enfin. Terug naar het spel. Drenthe versierde een vrije trap. Rayhi schoot bijna binnen. De olijke keeper Nick Olijk rammelde de bal uit zijn doel. Lars Veldwijk zat toen al op de bank. Hij werd gewisseld door Halil Dervisoglu. Een spits voor een spits. Je zou met je Zeeuwse boerenverstand toch denken dat je iets moet forceren in die fase van de wedstrijd? En Veldwijk én Dervisoglu kunnen een goal maken. Moest het dan maar van Ilias Alhaft komen? Die verving in de 82e minuut Duarte. Niemand brak potten. Het werd uiteindelijk 0-0. De 5e nul op rij voor Sparta sinds mei 1962, maar dat is een statistiek waar zelfs archivaris RHJ Schouten geen stijf piemeltje van krijgt.

Puur resultaat gezien hebben we een punt. Maar zoals dit verslag begon: dat verdienden we eigenlijk niet. Wedstrijd maar snel vergeten. Opdat een ieder de rouw, de saamhorigheid, het vreselijke drama en het moment dat voetbal even stilstond in Oss niet snel vergeet.



Share |
comments powered by Disqus