Vrijdag 03 Augustus 2018 - 19:24

Verslag van training met een kado

Wolken boven ons Kasteel waren vandaag nergens te bekennen. ‘’Blauw...blauw..blauw..keer ik terug naar jou”, zong the Scene-zanger Thé Lau (1952-2015) in mijn hoofd. Ook de Franse schilder Yves Klein (1928-1962) schoot door mijn gedachten omdat de hemel vandaag ultramarijn kleurde. De ultieme blauwe kleur waarop Klein patent aanvroeg en kreeg, hetgeen uitmondde in tal van werken. Dit alles in dezelfde ultieme kleur blauw.

Terug naar woensdagavond de wedstrijd tegen Suriname. Plaats van handeling: ik voor het VIP -lint en Thomas Verhaar erachter. We hadden een gesprek naar aanleiding van het verslag eerder deze week. Over zijn functioneren dus. Ik tegen Thomas: ‘’Jouw tempo van handelen moet omhoog. Controleren en doorspelen. Het liefst naar voren in een kortere tijdspanne, stoppen met het zoeken naar oeverloze individuele acties, maar efficiënter spelen.” Hij hoorde mij aan, maar ik zag hem denken.

Donderdag was ik op zoek naar Lars Veldwijk gegaan, want ik had hem een boekje beloofd naar aanleiding van de geboorte van zijn dochtertje. U kent ze wel zo’n boekje waarbij je het eerste levensjaar van de kleine kan bijhouden. Er was ook een ruimte gereserveerd voor opmerkingen van de grootouders ten aanzien van hun nieuwste kleinkind. Een aardigheidje. Stond een beetje verloren met het boekje in de hand bij de spelersingang in de bloedhitte. Ik dacht; kom ik ga eens naar binnen en op zoek naar Lars, zodat ik het hem kon overhandigen.

Eerst even aan de technische staf vragen, maar ik zag niemand. Toen maar doorgelopen naar het heilige der heilige: het spelershome. Daar liep ik Roy Kortsmit tegen het lijf. Ik: “Waar is Lars?’’ Roy: “Die zit te schijten geloof ik.’’ Ik dacht dat hij een dolletje maakte, maar nee hij zat klaarblijkelijk echt op de doos. Opeens zag ik Thomas zitten. Hij zei tegen mij: “Ik heb er nog eens over nagedacht wat je gisteren tegen mij zei maar het is complete onzin.’’ Ik was even uit het veld geslagen, maar herpakte mij en zei: ‘’Voetbal is net muziek maken Thomas, men moet maat houden. 1,2,3,4..vierkwartsmaat. Controleren, kijken vrijmaken en spelen.’’ Ik deed het voor met mijn voeten. Thomas liep weg.

Ik moest ook maken dat ik weg kwam want ik mocht hier immers helemaal niet komen. Voordat Henk Fräser het veld opging leek het mij nuttig en wel zo eerlijk om te bekennen dat ik het boekje wilde overhandigen aan Lars Veldwijk en daarbij de gouden regel had overtreden. Henk reageerde rustig en had er hoegenaamd geen probleem mee. Het boekje werd in goede orde ontvangen. Lars: “Zal het maar open maken waar Monica en Zara-Lizzy Noé bij zijn?’’ Ik:’’Ja tuurlijk Lars, veel plezier ermee en we gaan er een mooi jaar van maken.’’

Dit alles gebeurde gisteren. Terug naar vandaag. Guilliano Wijnaldum ontbrak. Mark Veenhoven liep rondjes. Hij zal ook ergens last van hebben. Onze nieuwste aanwinst Gregor Breinburg schudde ik de hand. Ik: ‘Welkom, we kunnen wel wat brein gebruiken. Want nog niet iedereen snapt de bedoeling.’ Roya haakte hier op in en vroeg mij: “Wie snapte het nou nog niet?’’ Ik: ‘’Thomas en Halil. Al dient gezegd dat de ballen van de eerste op de laatste vaak te laat komen.’’ Gelach van Drenthe.

Edo Duplan en de ingestudeerde corner werd geoefend. Bam! Onder luid applaus van de spelersgroep knikte Suently Alberto perfect binnen. Dit begint wel een wapen te worden Spartanen. Al vonden de vaste watchers dat hij waarschijnlijk niet in aanmerking zal komen voor een basisplek.“Maar je kan hem gebruiken voor als er iets geforceerd moet worden in het laatste kwart van een wedstrijd. Dan alle ballen op Alberto, want aanvallend koppen kan hij als de beste.’’ Waarvan akte.

Er werd een oefening gedaan en assistent Aleksandar Rankovic deed even voor hoe het moest. Lange bal centraal achterin, een bewegende middenvelder en buitenman in voorwaartse richting. Ranko was de buitenste man. Hij trok een sprint en hij knikte precies goed getimed de lange trap van achteruit perfect met het hoofd achter de verdediging richting eerste paal. Opnieuw bewonderend applaus van de spelers groep. Dit was inderdaad een prachtige voetbalactie.

De laatste handelingen werden verricht om het stadion op tijd klaar te krijgen voor de Open Familiedag van morgen. Een vaste watcher was niet van plan om morgen te gaan kijken: “Ik ga naar Hoek van Holland, mij te warm.’’ Tja Spartanen, daar kun je voor kiezen. Maar ik kijk toch weer reikhalzend uit naar de wedstrijd tegen FC Cambuur. Die begint om 13.00 uur en het moet toch wel heel raar lopen willen we Gregor Breinburg zien debuteren. Een nuttige kracht, wat ik je brom.

Was er vandaag nog meer te melden? Ja, de nieuwe sponsoruiting werd vandaag op zijn plek gehesen. Op Het Kasteel... ja. En het staat prachtig, ook mooi blauw trouwens, het logo van D&S maar. Daarover wellicht meer bij een volgende gelegenheid. Iedereen..tot morgen en niet vergeten factor 20 mee te nemen.



Share |
comments powered by Disqus