Zondag 15 Januari 2017 - 09:43

Utrecht heer en meester op het Kasteel

Het is niet leuk om toe te moeten geven, maar FC Utrecht was in alle opzichten de meerdere van Sparta op het Kasteel. De eerste helft viel dat nog wel mee, maar vooral de tweede helft hadden we niets meer in te brengen. De 1-2 nederlaag was dan ook, helaas, meer dan terecht.

En daarmee wordt duidelijk dat Sparta zich zo langzamerhand moet gaan richten op de strijd tegen degradatie, danwel de nacompetitieplaatsenmoet zien te ontlopen. Zeker met de komende zware uitwedstrijden op het programma (AZ uit lijkt op papier een zekere nederlaag en geschiedenistechnisch is Willem II uit ook allerminst een zekerheid op minimaal een punt) komen de onderste regionen steeds dichterbij.

Goed resultaat
Sparta had dan ook een goed resultaat tegen FC Utrecht moeten behalen. Gezien de eerste helft leek het er ook op dat dat zou gaan lukken. Alhoewel beide ploegen gelijk op gingen, kreeg onze club de betere kansen.
Het eerste half uur hadden we een 4-0 voorsprong kunnen nemen, maar omdat El Azzouzi in het zijnet en naast mikte, en Verhaar op de vuisten van de keeper schoot, stond het 'slechts'1-0. Calero Ruiz bekroonde zijn opvallende basisplaats (hij kreeg de voorkeur boven Goodwin omdat Brogno ziek thuis zat) met een treffer iIn de 26e minuut. Hij lepelde toen de bal in een vol 5 meter gebied over de doellijn heen.

Wonder
FC Utrecht liet dat niet op zich zitten en stroopte de mouwen op. Eigenlijk vanaf dat moment hadden we weinig tot niets meer in te brengen. De club uit de Domstad nam het heft in handen en reeg het aantal kansen ineen. Ze kregen zeker vier goede mogelijkheden tot scoren, maar niettemin bleef het 1-0 tot de rust. Dat mag een wonder heten, want de bal op de lat en de de bijna eigen goal van Breuer hadden we al geteld.

Ontworstelen?
Het was daarom maar de vraag hoe beide ploegen uit de kleedkamer zouden komen. Zou Sparta erin slagen zich te ontworstelen aan de wurgende greep van Utrecht of zouden de Domstedelingen hun overwicht verder uitbreiden?
Het werd helaas het laatste, want het is zeker niet overdreven als gezegd wordt dat Sparta die tweede heft vrijwel niets meer in te brengen had. Op een enkele sporadische uitval en een halve kans van El Azzouzi na, speelde onze club geen rol van betekenis meer.

De meerdere
Met de minuut werd dat meer duidelijk Het kwaliteits- en krachtsverschil tussen de kampioen van de eerste divisie en de gepokt en gemazelde eredivisieclub kwam toen pijnlijk aan het licht. FC Utrecht bleek op fysiek, organisatorisch Ún op taktisch gebied de meerdere van Sparta. We kregen een lesje hoe je iemand bij de strot moest pakken en iet meer los moet laten.

Bij balbezit van Sparta joeg Utrecht telkens op de bal en gaf door hun gedegen organisatie geen ruimtes weg. Omdat de creativiteit dit keer bij ons ontbrak werd de bal daarom keer op keer maar lukraak naar voren gepeerd.
Maar omdat daar enkel El Azzouzi stond, die het allerminst van dat soort ballen moet hebben, leden we telkens balverlies. Daarnaast verloren we teveel duels en leverden de bal soms knullig in.

Blunder
Utrecht had daarom dus het vaakst balbezit en was het wachten op de gelijkmaker. Die kwam er al vrij snel, maar helaas wel door een blunder van Korsmit die een voorzet totaal verkeerd beoordeelde. Hij zag de bal in het 5 meter gebied (alwaar je als keeper de baas moet zijn) over zich heen zeilen en Janssen in de 52e minuut scoren.
Nog 39 minuten moest Sparta stand houden, want daartoe leek Sparta veroordeeld. De FC toonde over een prima ploeg te beschikken met spelers waar wij op dit moment alleen nog maar van kunnen dromen.
Met spelers als Ayoub, Haller en vooral Barazite als absolute uitblinker Ún prima aankoop Brama in gelederen is dat echter niet vreemd.

Hoop
Toch lukte het hen maar niet om de tweede goal te scoren. Ze kregen wel een reeks kansen, maar daar bleef het dan ook bij. Sparta kreeg dan ook de hoop om minimaal een puntje uit het vuur te slepen en er misschien zelfs wel stiekem met de winst er vandoor te gaan. Pastoor hoopte vooral met het inbrengen van Goodwin nog iets te bewerkstelligen. Maar alhoewel een wissel welkom was, mag het vreemd genoemd worden dat niet de falende Verhaar werd vervangen, maar Sparta's meest rappe en dreigende speler Calero Ruiz.
Pastoor leek met die wissel te gokken op dat ene briljante momentje van Verhaar, maar jammer genoeg bleef dat moment achterwege. Utrecht gaf niets weg en pakte Verhaar daar waar nodig stevig aan. Op andere momenten verprutste onze lichtvoetige speler zelf de bal.

Pijnlijk
Met de eindstreep in zicht leek het krakende en zuchtende Sparta (met trouwens wel een goed optreden van invaller Mendes da Silva) een puntje te stelen. Maar toen was daar invaller Peterson die fraai scoorde. Lag het aan de prachtige actie dat hij doel kon treffen of werd hij daartoe in staat gesteld door Breuer en Dumfries die er niet in slaagden hem af te stoppen? Wat het ook was, het werd in de 88e minuut dan toch 1-2. Pijnlijk, zo laat in de wedstrijd, maar wel terecht. Utrecht was op Spangen een paar maatjes te groot.
Niet leuk, maar wel iets waar wij als club in ontwikkeling nog mee moeten leren leven.

Op naar AZ, waar wij hopelijk beter omgaan met het krachts- en kwaliteitsverschil tussen beide ploegen.



Share |
comments powered by Disqus