Zondag 05 Februari 2017 - 18:02

Sparta verheft rondspelen van de bal tot kunst

Sparta verraste vriend en vijand toen wij PEC in Zwolle met 3-0 versloegen. Een geheel terechte overwinning, behaald met fris, creatief en aanvallend voetbal. Maar hoe anders is het nu! Sparta is geen schim meer van de ploeg uit het begin van de eerste seizoenshelft.

Sparta is verworden tot een ploeg waarbij het wisselvalligheid troef is. Soms spelen we acceptabel voetbal, zoals bij AZ uit. Maar helaas te vaak tonen we ondermaats spel. De wedstrijd tegen PEC spande wat dat betreft de kroon. Het voetbal was echt niet om aan te gluren.

Huilen
En dat terwijl wij nog wel zo verrassend begonnen. Vanaf de aftrap pegelde Van Drongelen de bal direct op het doel. De keeper van PEC schrok zich een ongeluk, maar kon de bal net onder de lat vandaan plukken. Met die actie leek Sparta haar bedoelingen in deze 6 punten pot duidelijk gemaakt te hebben: de punten blijven op Spangen!

Maar daar kwam niks van terecht, want wat Sparta de verdere 44 minuten en 55 seconden liet zien was om te huilen. Het was gewoon erg slecht. PEC bleek niet veel beter, maar daar waar Sparta (hoe verrassend!) geen kansen wist te creŽren, deden de Zwollenaren het beter. Bij rust had het zeker zomaar 0-2 kunnen staan; het aluminium en een goede redding van Kortsmit voorkwam een achterstand.

Kort gezegd
Snel over naar de tweede helft. Maar ook in die helft viel er weinig te genieten. We kunnen er alinea's over vol schrijven hoe dat komt, maar daar passen we voor omdat het ook kort gezegd kan worden: Sparta ontbeert momenteel de creativiteit om een ploeg, die haar zaak verdedigend goed op orde heeft, te breken. Het lukte daarom dus niet om de hechte defensie van PEC Zwolle kapot te spelen.

Daarnaast laten spelers, waarvan bekend is dat zij met een beslissende pass of actie de wedstrijd een andere wending kunnen geven, het afweten. De vorm is er momenteel niet bij Spartanen als Verhaar en Sanusi. En dan krijg je een wedstrijd te zien waarbij onze club niet veel verder komt dat het rondspelen van de bal, en het rondspelen van de bal en het rondspelen van de bal....zonder gevaarlijk te worden.

Les
Zwolle gaf Sparta een les in doeltreffendheid. Ze speelden ook niet goed, maar sloegen tot drie maal toe genadeloos toe. Vooral de tweede was erg pijnlijk. Sparta speelde toen de bal weer eens oeverloos rond, verloor de bal, PEC countert dodelijk en scoort.

De wedstrijd leek bij een 0-3 stand gespeeld. De nieuwelingen Cabral (een linkspoot op rechts?) en Pusic konden helaas geen verschil maken. Ook het inbrengen van Pogba leek een kansloze missie omdat we wederom verzuimden oorlog in de zestien te maken. We bleven de bal te vaak maar.... juist.... rondspelen.

Maar toch peerden we een paar keer de bal in het strafschopgebied en dat leek in de dying seconds nog bijna succes te hebben ook. Of het aan de kwaliteiten van Sparta lag of aan de kat-in-het-bakkie nonchalance van PEC laten we in het midden. Feit is wel dat de bal twee keer panklaar op het hoofd van Pogba werd gelegd en hij uit die situaties tweemaal scoorde.

Hadden we met die simpele, maar veel gevaarlijker speelwijze maar eerder begonnen, en niet pas na een 0-3 stand....



Share |
comments powered by Disqus