Woensdag 25 Januari 2017 - 06:56

Sparta na bloedstollende strafschopseriethriller naar laatste vier

We moesten er lang op wachten, maar na 90 minuten, blessuretijd, verlenging, blessuretijd en de strafschoppenreeks wist onze club dan toch de halve finale te bereiken. Het was een avond om niet snel meer te vergeten!

En misschien niet alleen omdat het verloop van de wedstrijd zo spannend was, maar misschien ook wel omdat Sparta ondanks een groot veldoverwicht gedurende de hele wedstrijd in 120 minuten slechts een tweetal échte kansen wist te creëren. Dat was opvallend!

Onze club kreeg in de reguliere speeltijd maar één schamel kansje. In de 87e minuut schoot Van Moorsel voorlangs. Dat mag een wonder heten want Sparta domineerde, zoals gezegd, lange tijd.
We begonnen sterk aan de wedstrijd. Reiziger (of was het toch Pastoor die door zijn domme actie tegen AZ op de tribune plaats moest nemen) had zijn manschappen duidelijk de opdracht gegeven de Volendammers dicht op de huid te zitten. Er werd lange tijd fanatiek gejaagd op de bal, iets wat resulteerde in het nodige balbezit.

Sparta ging daar goed mee om, we combineerden dat het een lieve lust was en waren daarom veelvuldig op de heft van de thuisclub te vinden. Maar hoe goed de combi naties ook liepen en hoe goed het strijdplan ook verliep, gevaarlijk werden we nimmer. Het meest gevaarlijke moment van de eerste helft was een voorzet die door Van Moorsel net niet geraakt werd.

Volendam, dat weinig in te brengen had, deed het echter op kansengebied beter. Ook al kregen zij er maar eentje, wel scheelde het erg weinig op het had 1-0 gestaan. De paal redde ons op dat moment echter.

De tweede helft verliep min of meer hetzelfde; Volendam kreeg de betere kansen (o.a. een bal op de bovenkant van de lat) ondanks dat Sparta dominant was. We slaagden er echter wéér niet in om gevaarlijk te worden. Tot aan de zestien ging alles prima, maar daar hield het ook op. De combinatie hechte Volendamse defensie-te weinig creativiteit weerhield ons van scoren. De bal blééf maar rondgaan en rondgaan en rondgaan. Niemand die er ook maar aan dacht om die bal 'in de zestien' te brengen of het middels een afstandsschot te proberen om te scoren. Na 90 minuten was het derhalve geen wonder dat het nog 0-0 stond.

De verlenging zorgde voor meer opwinding voor het doel en was het Sparta (conditioneel ijzersterk!!!) dat gezien het spelbeeld terecht op voorsprong kwam.Na een kans van Dumfries (die het erg moeilijk had met zijn directe tegenstander) bleek Verhaar nu gelukkig wel te beseffen dat je als ploeg de bal er niet persé in hoeft te lopen, maar het ook van afstand kan proberen. Meteen was het raak, de verraderlijk stuitende bal bleek teveel voor de Volendam goalie.

Lang konden we echter niet genieten van de voorsprong, want een dikke minuut later stond het alweer gelijk. Hoe de bal er precies inging was niet duidelijk, de mist + de rook van fakkels van de Volendam aanhang ontnam het zicht teveel vanuit het ijs- en ijskoude uitvak( wie een gouden tip heeft om koude voeten te voorkomen, mag dit melden in de reacties). Maar hoe dan ook: het stond weer gelijk, een stand waarin geen verandering meer kwam.

Om 23.15 uur (!) begonnen we derhalve met de strafschoppenserie. en wat we aan spanning in de reguliere speeltijd misschien misten, werd toen ruimschoots vergoed. Het werd een bloedstollende reeks. Zowel Sparta's als Volendams lot hing aan een zijden draad door missers (zo wist Dijkstra onze club niet naar de halve finale te schieten), maar dankzij een geweldige redding van Kortsmit én een prachtige pingel van Floranus haalden we dan toch de laatste vier. De vreugde op het uitvak was enorm. Samen met de spelers werd een kort maar uitbundig feestje gevierd. We zitten in de halve finale!

Foto: © Carla Vos



Share |
comments powered by Disqus