Zaterdag 14 September 2019 - 21:24

Sparta machteloos tegen AZ

AZ uit. In Den Haag, maar toch uit. Vooraf leek dat een lastig potje, achteraf bleek het een kansloze missie. 5-1 was de schade. Vooral de defensie had een off-day. Meer dan eens waren de verdedigers een mannetje kwijt. AZ profiteerde er graag van en had een rustig en aangenaam avondje.

Henk Fraser koos, net als tegen Ajax, voor een iets defensievere speelstijl dan in de eerste competitiewedstrijden. Dervisoglu was de enige pure aanvaller in de opstelling. Veldwijk, Ache en Piroe begonnen op de bank. Daar zat ook Lassana Faye. Khalid Karami mocht in zijn plaats de vleugel verdedigen. Op het middenveld was weer plaats voor de tegen Ajax niet overtuigende Dante Rigo. De geblesseerde Adil Auassar werd vervangen door Laros Duarte.

Omdat het dak er nog steeds af ligt in Alkmaar, werd afgetrapt in het Haagse Cars Jeans (‘Auto’s Spijkerbroeken’) Stadion. Dat ging Sparta nog best aardig af. Sparta veroverde uit de aftrap de bal en Dervisoglu kon recht op het Alkmaarse doel af. Hij verloor de bal en werd niet zo gevaarlijk als hij had moeten worden.

Kort daarna kreeg AZ een corner. Daaruit volgde een hotsknotsbegonia-situatie bij de middellijn. Smeets joeg achter een wilde terugspeelbal aan, de Alkmaarse keeper Bizot rende ook naar de bal toe, maar de bal kwam uiteindelijk in de voeten van Harraoui die de bal van grote afstand in het doel schoot. Het dak ging eraf in het Spartavak. (Of is dat geen gepaste term bij wedstrijden van AZ?)

Direct daarna besloot Sparta achterin open dak huis te houden. Amper een minuut na het Spartaanse doelpunt maakte AZ al weer gelijk. Dat viel Sparta rauw op het dak. Bij AZ ging het daarna van een leien dakje. Zonder dat de Alkmaarders de pannen van het dak speelden liepen ze nog voor rust uit tot 4-1. Sparta liep achter de feiten aan. Op het veld ging niemand ging uit zijn dak, om de Spartanen weer bij de les te krijgen. Gelaten en zonder een vuist te kunnen maken onderging Sparta de afstraffing.

‘Jullie kunnen het dak op’ (okee, dat is de laatste dakgrap), dacht Henk Fraser in de rust en hij wisselde de onzichtbare Duarte en de falende Dervisoglu voor Veldwijk en Ache. Fraser had meer spelers kunnen, en misschien wel moeten, wisselen. Vooral Jurgen Mattheij speelde met de dynamiek van een hangcultuurmossel en was meer dan eens te laat. Maar meer spelers waren onzichtbaar of gingen door de ondergrens. Alleen de noest voortbikkelende Smeets en de door zijn verdediging in de steek gelaten Coremans viel weinig te verwijten.

Met Veldwijk en Ache in de ploeg kon Sparta beter partij bieden, al geloofde AZ het in de tweede helft allemaal wel. De Alkmaarders spaarden hun energie voor de belangrijke Europese uitwedstrijd donderdag tegen Partizan Belgrado. Wie hun energie niet spaarden waren de Spartafans in het stadion. Ondanks de uitzichtloze achterstand hielden de Spartanen de stemming erin en rolden de Spartaanse gezangen en spreekkoren van de verder stille tribunes. Ergens het beste van maken, noemen we zoiets.

AZ mocht na een struikelpartij nog een penalty nemen en bracht zo de eindstand op 5-1. Tegen Ajax deed Sparta nog een kwart wedstrijd serieus mee, tegen AZ waren dat twee schamele minuten. In de eerste helft was wat Sparta liet zien veel te pover, de tweede helft was voor spek en bonen. Dat is de wedstrijd aanstaande zaterdag tegen RKC absoluut niet. Ondanks alle hosanna over het multiculturele wonderteam van Henk Fraser is RKC thuis gewoon een heuse zespuntenwedstrijd en moet Sparta vol aan de bak. Mattheij moet stoppen met luchtdekken, Dervisoglu moet echt scherper en doeltreffender worden. Tegen RKC mag niemand falen. Als dat de les van AZ uit is, is deze draak van een wedstrijd toch ergens goed voor geweest.



Share |
comments powered by Disqus