Zaterdag 08 April 2017 - 10:50

Sparta faalt in alle opzichten

Een collectief falen van spelers en technische staf. Zo mag je de deceptie nog wel het mildst omschrijven na alle gebeurtenissen op het Kasteel op vrijdagavond. Sparta liet zich door de Kralingers voor de zoveelste keer aftroeven op inzet en passie. Het is werkelijk niet te geloven!

Niets, maar dan ook niets lijkt er geleerd te zijn van eerdere edities tegen Excelsior. Als supporters, dat domme volk op de tribunes dat er niet voor heeft doorgeleerd, weten we dat je bij dit soort wedstrijden iets extra's moet brengen. Strijden voor iedere meter en het tonen van passie zijn voor deze stadsderby al jaren en jaren de enig juiste ingrediŽnten om de wedstrijd tot een goed einde te brengen.

Eigen kracht?
Maar bij de spelers en Alex Pastoor lijkt dat gezien de verrichtingen op het veld nog steeds niet doorgedrongen te zijn. Denken zij nog steeds op eigen kracht het derby klusje wel te kunnen klaren?

Ongetwijfeld zal dat niet zo zijn en gezien het begin van de wedstrijd waren de spelers met de juiste intenties en opdrachten het veld ingestapt. Sparta was toen de betere ploeg op het veld en had een duidelijk veldoverwicht. Er werd toen bij vlagen goed gevoetbald en werden er kansen gecreŽerd. Al na vier minuten hadden we op voorsprong kunnen komen, tenminste, als Hahn een goed schot van Sanusi niet had gekeerd.

Veelbelovend
Een veelbelovend begin van de derby dus, dat een vervolg werd gegeven door de 1-0 na een minuut of 10 toen we uit een met links ingedraaide hoekschop (onthoud dat) van Cabral op voorsprong kwamen. Koolwijk werkte na een duelletje met Van Moorsel de bal in eigen doel.
Mooi, die zat en smaakte naar meer. Een verdubbeling van de voorsprong leek erin te zitten, want na het weghalen van een kopbal van Van Moorsel van de doellijn (via de paal ook nog) was het wachten op Sparta's tweede treffer.

In de war
Excelsior bleef echter kalm en slaagde erin het initiatief over te nemen ťn op gelijke hoogte te komen. Defensief falen in de vorm van te soft ingrijpen en je 'mannetje niet dekken' leidde tot de 1-1.
Sparta raakte hier dermate van in de war dat we vanaf dat moment achter de feiten aanliepen. Weg was het veldoverwicht en weg was de overtuiging. Dat werd duidelijk geÔllustreerd door de vaak slome aanvalsopbouw en de angst om initiatieven te nemen. Iets wat tot ergernis van het publiek leidde tot de nodige balletjes breed en terug.

Slechter en slechter
Het zag er allemaal dus niet goed uit, met de minuut gingen we slechter spelen. Maar niet alleen dat, ook de vechtlust leek verdwenen. Duels werden te slap aangegaan en simpel verloren. Tekenend daarvoor was de 1-2 net voor rust. Eerst ging Breuer na een lukraak naar voren geschoten bal veel te laks een duel in met Van Duinen waarna vervolgens ook Ketting en Floranus uiterst slap ingrepen. Elbers kon daardoor vrij simpel scoren.

De goal net voor affluiten (iets wat dit seizoen te vaak is voorgekomen) kwam hard aan. De 1-3 ook! Sparta liet zich toen op snelheid aftroeven. Een snelle counter, gevolgd door een actie en goal van de snelle Hasselbaink (die Breuer er finaal uitliep... pijnlijk hoor) brak Sparta's weerstand zo bleek al snel.

Fluitconcerten
Pastoor greep na de goal in de 49e minuut direct in. Hij bacht Pogba en Goodwin voor Ketting en Brogno. Het wisselen van laatstgenoemde leidde tot fluitconcerten op de tribunes. En terecht, want Cabral solliciteerde eerder naar een wissel en had logischer geweest omdat het voor een linkspoot op rechts veel moeilijker is een goede voorzet te geven op Pogba, iets waar ons krachtmens het juist wel van moet hebben.
Cabral bleef derhalve in balbezit naar binnen dribbelen en zag zijn acties daardoor te vaak in schoonheid sterven. Echt van ondersteboven raakten de Kralingers dus niet van de wissels. Op een enkel gevaarlijk en knap gekeerd schot van Pogba kwamen we in die fase van de wedstrijd bijna niet.

Kip zonder kop
Wel grossierden we in mislukte acties. Sparta speelde namelijk als een kip zonder kop. Er was geen enkele sprake meer van taktiek of overleg. We deden maar wat in de hoop dat de bal een keertje goed zou vallen. Veelal liep dat mis omdat we er niet eens in slaagden de bal goed naar voren te schieten. Daarnaast vielen spelers individueel door de mand. Dijkstra's spel deed pijn aan de ogen, invaller Verhaar toonde in de speeltijd die hij kreeg helaas weer aan te licht voor de eredivisie te zijn en Breuer, met alle respect, zou er misschien toch beter aan doen om na dit seizoen te stoppen.

Mentale weerbaarheid
Sparta ging door al het bovengenoemde en meer kansloos ten onder, de goal van Pusic bleek er een voor de statistieken.
De spelers waren van goede wil, maar lieten zich aftroeven en te kakken zetten door de Kralingers. Dat zegt wel iets over de mentale weerbaarheid van de spelers. Tijdens het begin van het seizoen raakten we nog niet in paniek als niet op rolletjes liep en wisten we vaak de rug te rechten, maar nu het einde van het seizoen nadert neemt de mentale druk toe en blijkt dat we daar niet goed mee om kunnen gaan.

Hoe nu verder? Moeten we enkel hopen dat onze concurrenten geen punt meer pakken omdat we dat zelf ook niet meer gaan doen, of slagen we er op eigen kracht in om ons vege lijf te redden? De vorm van de dag en de juiste mentaliteit gaat dat bepalen. Sparta succes!



Share |
comments powered by Disqus