Maandag 21 Augustus 2017 - 13:17

Sparta - PEC Zwolle 1-1 (20 augustus 2017)

Voorafgaand aan Sparta – PEC waren er veel lachende gezichten op Het Kasteel: 'men' had er zin in. Met ruim 10.000 man op de tribunes tijdens de eerste thuiswedstrijd van het seizoen was Het Kasteel net niet uitverkocht. Met name de vele lege plekken bij de business seats vielen op. Zijn deze seats wel verkocht, maar kwamen de sponsoren gewoon niet opdagen, wellicht van wege vakantieperikelen? Of is er nog werk aan de winkel voor de commerciële afdeling?

De commerciële mannen hadden er in ieder geval voor gezorgd dat de 2 nieuwe, grote schermen goed gevuld werden met reclame. Er was ook de nodige (min of meer nuttige) informatie op de schermen te vinden. Prima leesbaar voor de meeste bezoekers, maar er waren ook nogal wat Spartanen met minder goede ogen die vonden dat de letters groter moesten: makkelijk op te lossen aandachtspuntje. De beelden die Sparta voorafgaand aan de wedstrijd liet zien voor de wedstrijd waren prachtig. De zinnen van het clublied die op de schermen kwamen, waren daarentegen overbodig, Het Kasteel is ten slotte geen treurige karaoke-bar. Sommige supporters gingen er spontaan uit de maat van zingen.

Afscheid van kampioenen

Voor aanvang van de wedstrijd nam Sparta afscheid van Denzel Dumfries (kampioen), Mart Dijkstra (kampioen), Rick Ketting (doorliep de jeugdopleiding van onze club en ook hij: kampioen) en David Mendes da Silva (echte Spartaan). Er kwam een terechte staande ovatie voor deze mannen.

De bal rolt weer op Het Kasteel

Uiteindelijk moest de bal dan toch gaan rollen op de spliksplinternieuwe kunstgrasmat. Het is dan wel geen echt gras (dat blijft voor de redactie van ITWM een pijnlijk gezicht), maar aan de positieve kant: Sparta heeft de kunstgrasmat in ieder geval niet bij de Aldi gekocht, zoals VVV, Excelsior en PEC. Er ligt bij ons simpelweg een stuk betere mat dan in Venlo, Rotterdam-Oost en Zwolle.

Signaal aan Spierings

Op misschien wel het beste kunstgrasveld van Nederland mocht Robert Mühren, zonder wedstrijdritme en met slechts 2 trainingen in de benen, in de basis starten. Een duidelijker signaal kon Stijn Spierings bijna niet krijgen, voor hem lijkt dit seizoen een plek op het tweede plan weggelegd. Vriends had de plek in genomen van de geschorste Chabot en Sparta speelde met Brogno in de basis omdat Goodwin ziek was geweest en niet meer dan een halve wedstrijd kon spelen.

Mühren blijkt een aanwinst

Sparta begon goed aan de wedstrijd. Onze club was beter qua veldspel en creëerde enkele kleine kansen. Zo liet Robert Mühren -die veel dieper speelde dan Spierings in het verleden deed- zich zien met een schot op doel, al in de tweede minuut. En niet alleen met zijn doelgerichtheid bleek Mühren een aanwinst. Hij was goed aanspeelbaar, was sterk in de duels en verdedigde goed mee. Naast zijn duidelijk zichtbare kwaliteiten liep er op de 10-positie opeens ‘een persoonlijkheid’. We willen niet al te lyrisch overkomen, maar dit had het elftal wel nodig. Dat we veel plezier aan deze aanwinst gaan beleven, daar twijfelt toch zeker niemand over?

Verdedigend kwetsbaar

Waar velen wel over twijfelen is of we verdedigend stand kunnen houden. Als er nog serieuze verdedigende kwaliteit bij zou komen voor 1 september zou dat prettig zijn. Zo was Dobson de meest verdedigende middenvelder. Hij is een voetballer die strooit met heerlijke passjes. Hij ziet de ruimte, geeft de bal precies op de juiste snelheid en precies op maat mee. Dat deed hij al in de voorbereiding en op eredivisie niveau kan hij het blijkbaar ook. Voor de liefhebbers een genot om te zien. Nadeel van Dobson is dat hij verdedigend (nog?) weleens een steekje vallen. In de 30e minuut liet hij bijvoorbeeld zijn man lopen, hij haalde hem neer, kreeg geel en daarmee ontsnapte Dobson aan een rode kaart.

Met Mühren als diep spelende nummer 10 en Dobson als voetballende verdedigende middenvelder is het zaak dat de linies goed gesloten blijven. Maar er vielen te vaak ruimtes tussen de linies. Vriends en Breuer verdedigden prima als centraal duo, maar schuiven nauwelijks in om het middenveld te ondersteunen. Daar ligt een kwetsbaarheid van dit Sparta en als dit niet verandert zullen tegenstanders daarop gaan inspelen. Het is één van de redenen waarom Alex Pastoor vindt dat Sparta ook het 5-3-2 systeem moet kunnen spelen, waarmee deze kwetsbaarheid in theorie opgelost moet worden.

Tegen PEC was dat allemaal niet nodig. De Zwollenaren maakten weinig gebruik van de ruimte die er lag tussen verdediging en middenveld. PEC zocht de aanval vooral over de vleugels, waar de Spartaanse backs het zeer moeilijk hadden. Floranus is in principe een rechtsback, maar haalt verdedigend nog niet het niveau dat hij vorig seizoen had als linksback. Zo verdedigde Floranus in de 10e minuut onprofessioneel door het midden uit. De bal werd opgepakt door een Zwolle speler, die opstoomde naar het doel. Hij vastgehouden door Sanusi en opgevangen door Vriends. Objectief gezien had Zwolle hier misschien wel een penalty verdiend. Die kwam er niet, maar Zwolle hield wel de druk op de ketel, wat in de 13e minuut leidde tot de 0-1. De complimenten aan de Zwollenaren, want het was een mooie combinatie van Zwolle, maar Sparta gaf wel erg veel ruimte weg.

Mentaal sterk

Het was prettig was om te zien, dan Sparta veerkracht toonde. Na het doelpunt nam onze club het initiatief weer over. Onder aanvoering van Sanusi (de beste Spartaan op het veld) ging Sparta op jacht naar de gelijkmaker. Volas kwam nauwelijks in de buurt van de goal, maar was in deze fase van de wedstrijd wel aardig aanspeelbaar. Hij verrichte daarnaast veel verdedigend werk bij standaardsituaties. Om deze reden verdient de aanvaller een krappe voldoende, maar het is te hopen dat hij nog wel een stuk gevaarlijker gaat worden voor het doel. Want al het het gevaar in de eerste helft moest komen van Brogno en Mühren. Het was dan ook niet gek dat een combinatie van deze mannen leidde tot de volkomen verdiende 1-1. Brogno kapte, gaf lekker voor met rechts en Mühren was goed opgekomen in het zestienmeter gebied en maakte de eerste Spartaanse goal van dit seizoen.

Brogno zijn actie maakte maar weer duidelijk waarom veel supporters hem graag zien spelen. Hij speelt echt niet altijd geweldig, maar zijn acties zijn vrijwel altijd bedoeld om dreiging te veroorzaken. Ook in de tweede helft had Brogno weer een prachtige actie. Hij kwam van binnen naar buiten, helaas spatte zijn schot uiteen op de paal. Vlak daarna had Vriends de 2-1 op zijn schoen, maar hij schoot zwak in. Sparta was na rust dus dichtbij de voorsprong, al had Zwolle vlak voor rustig twee goede kansen gehad, waarbij de Spartaanse backs er weer niet goed uitzagen. Kortsmit lag eenmaal in de weg en redde tweemaal fantastisch. De doelman revancheerde zich daarmee voor zijn blunder in Venlo.

Laatste half uur daalde niveau van de wedstrijd

Kort na de kansen van Brogno en Vriends moest Alhaft het veld verlaten. Net als in Venlo bleek het talent het nog erg lastig te hebben op eredivisieniveau. Het is veel te makkelijk om Alhaft nu de grond in te boren en gelukkig kreeg hij tijdens zijn wissel ook welgemeend applaus van het Sparta publiek. Dergelijke steun verdient een jonge speler die rustig de kans moet krijgen om zich verder te ontwikkelen. Aan hem kunnen we ongetwijfeld nog een hoop plezier gaan beleven. Tegelijkertijd was de wissel terecht, want Alhaft komt op dit moment duidelijk tekort. De kans is groot dat Alhaft vrijdag in Breda start vanaf de bank en dat het duo Goodwin / Brogno op de vleugels te zien is. Wellicht dat Alhaft als invaller (tegen verdedigers die moe zijn geworden na pakweg een uur voetbal) beter tot zijn recht komt.

De wissel van Alhaft leidde echter niet tot een beter Sparta. In het laatste half uur daalde het niveau van de tot dan toe aantrekkelijke wedstrijd. Sparta wist de voorhoede steeds moeilijker te bereiken en alleen de opstootjes tussen Floranus en Mokhtar zorgden nog leven in de brouwerij. Wellicht had Mokhtar een tweede gele kaart verdiend, maar aan de andere kant mocht Dougall ook niet klagen, toen hij met een overtreding solliciteerde naar zijn tweede gele kaart. Dougall valt weinig te verwijten. Hij werkte keihard, maar blijft een rechtsbenige middenvelder die de linkspositie zo goed als mogelijk probeert in te vullen dat blijft lastig op eredivisieniveau.

Nachtkaars

Op het middenveld viel Bambock een kwartier voor tijd in voor de met kramp uitgevallen Mühren. Bambock speelde op een positie die hem niet lekker ligt en dat was te merken; hij viel matig in. Door Bambock in te laten vallen (en niet Spierings of Duarte) gaf Pastoor het signaal af dat Sparta niet vol voor de winst moest gaan, maar dat in ieder geval het puntje binnen gesleept moest worden. Dat lukte. De wedstrijd die een uur lang aantrekkelijk was om te zien, ging een beetje als een nachtkaars uit, omdat Zwolle en Sparta beiden tevreden leken met een punt. De tijd die Ache als invaller werd gegund was tekort om iets te laten zien. Zwolle werd nog wel één keer gevaarlijk, maar de punten werden gedeeld en dat was al met al terecht.

Geen kwantiteit maar kwaliteit

Na afloop van de wedstrijd ging het niet alleen over de wedstrijd. Sparta wil nog spelers halen en dat blijft tot uiterlijk 1 september onderwerp van gesprek. Pastoor gaf na Sparta - PEC aan nog verdedigende versterking te gaan halen: 2 of 3 man maar liefst. Daar is niet mis mee, maar het is wel te hopen dat kwaliteit boven kwantiteit gaat. De Europese velden afstruinen om vervolgens aan te komen met niveau’tje Pinteaux daar schieten we niets mee op. Wat een speler met directe meerwaarde voor je basiselftal kan doen, dat bewees Robert Mühren in de wedstrijd tegen PEC. En ondanks dat Sparta tegen Zwolle aardig overeind bleef, werd wel duidelijk: een speler met dezelfde meerwaarde hebben we hard nodig in de achterhoede.



Share |
comments powered by Disqus