Donderdag 26 April 2018 - 13:28

Nathan Rutjes vertelt Sparta-anekdotes

Is het al zondagmiddag? Niet. Dan doden we onze tijd maar met het lezen van weekblad Voetbal International. Daarin deze week een uitgebreid interview met Nathan Rutjes. ITWM houdt van het zachte ratje met z’n matje.

Van de jeugd bij Alexandria’ 66 tot aan zijn periode bij Roda JC nu. Alles wordt door Nathan en VI’s Mayke Wijnen besproken. Op zijn negende verhuisde Rutjes van Charlois naar Oost. “Een walhalla voor mij. In Charlois was er huiselijk geweld, naast ons woonde een gezin waarvan niemand mocht weten dat ze in Nederland waren, onder me had ik een buurman die elke ochtend met wit poeder onder zijn neus naar buiten kwam en er lagen van die zakjes met groene blaadjes op de trappen”, zegt Rutjes over die tijd.

In Oost leefde hij alleen maar buiten. Voetballen en nog eens voetballen. Rutjes volgde het CIOS en vertelt over de periode dat Lavezzi, zijn zoon, werd geboren. Angelique, zijn vrouw, kende een moeilijke zwangerschap. Alles ging mis wat er zo’n beetje mis kon gaan. Enorm ziek. Syndroom van Hellp. In het ziekenhuis blijven tot aan de bevalling. Rutjes is er openhartig over. “Ons leven stond op zijn kop. Alles gebeurde in een bliksemschicht. Het ging op een bepaald ogenblik zo slecht dat de arts bij mij kwam. ‘Als we de kleine nu niet halen, is de kans aanwezig dat Angelique het niet haalt. Als we hem wel halen, dan bestaat de kans dat hij niet overleeft. Aan jou de keuze.’ Ik heb gelijk voor Angelique gekozen. Achteraf natuurlijk bizar. Dat je die kleine nu om je heen ziet en.. Echt een ziek gedachte is dat.”

Over zijn periode bij Sparta. “Als ik geblesseerd was liep ik vlak voor de wedstrijd een rondje om Het Kasteel. In Spangen heeft niet iedereen het even breed. Voor kinderen die niet naar binnen konden, kocht ik dan een kaartje. Binnen de lijnen zie je natuurlijk een heel andere Nathan. Op het veld vinden mensen mij gewoon een rat. Ik ben mij ervan bewust dat als je op het veld zo kan zijn, er een ratje in e zit. En ik heb natuurlijk een heel slecht kapsel. In Rotterdam liep ik ok nog eens altijd in een trainingspak. Als ik ergens binnenkwam, stond ik al met 6-0 achter. Zeiden ze: “Heb je hem weer die zwerver.”

Bij Sparta kwam een nieuwe speler na een dag naar me toe. “Ik dacht dat jij de dorpsgek was, maar je bent gewoon een hartstikke leuke gozer. Mooi toch? Ze mogen alles over mij zeggen. Interesseert me niks.”

Wij van ITWM hebben een zwak voor Rutjes. De beste voetballer die ooit bij Sparta speelde is hij niet. Bij lange na niet. Maar wel één van de sympathiekste. Mocht Sparta onverhoopt degraderen is hij de eerste die onze club moet terughalen. In de Jupiler is geen plaats voor dure mooiweer-voetballers, maar zeker wel voor types als Rutjes.



Share |
comments powered by Disqus