Donderdag 09 Februari 2017 - 17:34

Ingezonden: kleine verschillen

De rode draad van dit verhaal is dat de verschillen in voetbal op het veld klein zijn. Wacht, lees nog even verder. Die open deur, ter grootte van het begrotingstekort van Vitesse, zien we immers nog vaak over het hoofd. Een bal 3 cm de verkeerde kant op, een met mazzel gewonnen persoonlijk duel, een ogenschijnlijk onbelangrijke foute beslissing van de scheidsrechter: het bepaalt de rest van je zondag, de rest van de week, het bepaalt zelfs de herinnering aan een periode die maanden/jaren kan duren. Al wordt de uitkomst van wedstrijden bepaald door kleine verschillen, hoe we ons als supporters onder die uitkomsten voelen verschilt nogal.

Doen onze helden het goed, dan ziet alles er mooier uit. Gaat het zoals nu, dan is het als Spartaan alsof je tientallen keren per dag wordt aangesproken op een probleem waar je niets aan kan doen.Er is nog niets verloren, maar eerlijk is eerlijk, de rood-witte ruggengraat is volledig aangespannen. Misschien vooral omdat we weten hoe slecht het kan aflopen. Alle mooie herinneringen aan vorig seizoen worden snel vermengd met ongerustheid van nu. Aan het begin van dit seizoen zeiden we vaak “een jaar geleden was het slechter”. Op dit moment verlangen we waarschijnlijk nog wel eens terug naar die wittebroodsweken van februari 2016.

Hoe we ons in mei 2017 voelen kan enorm verschillen. Wordt het een finale (50%) of bekerwinst (25%)? Wordt het een nipte ontsnapping aan plekken beneden de 15 e (50%), handhaving via play-off (25%) of zelfs degradatie (25%)? Het aantal mogelijke uitkomsten is beperkt, het aantal kleine verschillen dat de uitkomst kan bepalen is enorm.

De vraag is of wij als supporters het kleine verschil dat je als supporter kan maken ook echt maken. Afgelopen zondag sommigen in het stadion niet. Er werd gefloten na het rustsignaal, iets dat ik nog steeds niet begrijp. Er werd gescholden na afloop, iets waarvan ik niet begrijp dat mensen vergeten hoe giftig dat kan zijn voor sommige spelers. Let wel, anderen deden wat ze als supporter konden doen: zingen over onderaan staan en blijven staan, juist na de 0-3. Ben je bang om klapvee te zijn, gedraag je dan in ieder geval niet als verwende consument die in Amsterdam niet zou misstaan.

“Aan het begin van het seizoen liep het zo soepel”, “we speelde Heerenveen van de mat”, “Spierings was bloedvorm de eerste seizoenshelft”. Met hetzelfde gemak denken we dat Utrecht ons alle hoeken van het veld liet zien en dat Vitesse ons een lesje in eredivisievoetbal gaf. Maar de verschillen in voetbal op het veld zijn klein. Was de eerste helft afgelopen zondag slechter dan de wedstrijd tegen de GA Eagles in augustus of de wedstrijd tegen Heerenveen voor de 3-1 van Goodwin? Drie punten betekent een wereld van verschil in hoe we een wedstrijd onthouden.

Laten wij in ieder geval doen wat we kunnen. De selectie en dagelijkse staf telt bijna honderd mensen, die spreken weer met honderden anderen; op hun beurt spreekt vrijwel elke Spartaan wel eens met een of meerderen van die “honderden”. Dat wordt ook wel de “sfeer rond het team” genoemd. Dat is hoe de cultuur van een club gedragen wordt. Je spanning afreageren op de selectie leidt vaak tot onverschilligheid. Je positief opstellen is het verschil dat je als supporter kan maken in een wereld vol met kleine verschillen.

Man, wat wordt dit spannend.

Ook een column schrijven of anderssoortige bijdrage leveren? We maken er graag plaats voor vrij! Stuur je bijdrage naar: itwmredactie@hotmail.nl



Share |
comments powered by Disqus