Maandag 05 December 2016 - 17:24

Geachte meneer Pastoor

De 6-1 nederlaag hakte er stevig in bij de supporters. Woede, verdriet, razernij en ongeloof maakte zich meester van iedereen die zich een beetje Spartaan voelt. Je zo makkelijk laten afslachten door de niet bijzonder geliefde buurman uit Rotterdam zuid? Het is nog steeds niet te bevatten! Sparta supporter R. Prins verwoordde zijn gevoelens middels een open brief aan onze trainer.

Geachte meneer Pastoor,

Ik adresseer deze brief aan u, hopende dat u begrijpt dat hij voor de gehele spelersgroep en staf bedoeld is. Voelt u zich dus niet als enige aangesproken alstublieft, al heeft u wel de eindverantwoordelijkheid voor spelers en spel van ons Sparta.

Laat ik beginnen met wat positieve woorden. Dit om misverstanden tegen te gaan.

Ik ben een bewonderaar.

Het feit dat u met de club kampioen van de 1e divisie bent geworden is een prestatie van formaat. Wij als supporters weten hopelijk allemaal nog wel dat de middelen schaars waren en dat dit niet vanzelfsprekend is geweest. Daarvoor onze oprechte dank.

Ook dit seizoen heb ik regelmatig genoten van onze 1e selectie. Ik hoef niemand te vertellen dat PSV op het Kasteel verslaan een hoogtepuntje is. PEC Zwolle-uit was een demonstratiewedstrijd. Ook Heerenveen-thuis zal ik niet snel vergeten. Er werd gestreden, voor elke meter grond. De passie spoot uit de porin, zogezegd.

Waarmee de brug naar de reden van deze open brief wel gelijk gelegd is.

Strijd. Beleving.

U bent, en dat zal u met mij eens zijn, werkzaam bij een bijzondere club.

Ik heb het nu is niet over de rijke historie, het shirt, de achterban, het schitterende stadion...

Ik heb het over Rotterdam.

Bezien het feit dat de meesten van jullie hier niet vandaan komen, alsmede het feit dat de term in Nederland nogal aan inflatie onderhevig is, snap ik wel dat het woord 'Derby' dan ook enige uitleg behoeft.

Een derby is geen wedstrijd tussen provincie- of streekgenoten.

Er bestaat geen Friese derby. Er bestaat geen Gelderse derby.

Een derby is een wedstrijd tussen stadsgenoten.

Er bestaat maar 1 derby: De Rotterdamse Derby.

(Dat dit er nu even twee zijn mag de pret niet drukken: Feit is dat Rotterdam de enige stad in Nederland is waar een derby plaatsheeft.)

Deze wedstrijden zijn bijzonder.

Misschien niet voor u en voor de spelersgroep, maar wel voor ons. Supporters.

Dat kunt u zien aan het feit dat enkele 100en de moeite namen om in vroegte en vrieskou met fakkels en vlaggen naar het Kasteel togen om de spelers een laatste hart onder de riem te steken.

Het gezang uit 1200 Spartaanse kelen afgelopen zondag moet op u toch ook indruk hebben gemaakt? Dat gebeurt zelden bij pak 'em beet NEC-uit.

Dat hoort alleen bij een Derby.

Bij dit soort wedstrijden vragen we ook iets meer van u. Van staf en spelers.

Een tackle net iets harder. Een pass net iets scherper. Een sprint net iets feller.

Waarom? Krijg je er meer punten voor?

Er is geen rationele reden voor: Wij willen deze wedstrijden liever winnen dan welke andere ook. Omdat het tegen een Stadsgenoot is. Dat is de reden.

Voor de Glorie en de Eer. Niks minder. Niks meer.

En als we onverhoopt toch ten onder gaan, dan als Mannen.

Mannen die er alles aan gedaan hebben, maar die het net niet is gelukt.

Niet kansloos met 6-1.

Vergeef me de volgende analyse, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat we gisteren niet alleen op waarde zijn geklopt.

Laat ik het anders zeggen: Dat weiger ik te geloven.

Ik vermoed dat een volle Kuip indruk maakt. Dat snap ik ook nog wel.

Maar dat kan tegen Excelsior nooit de reden zijn geweest.

Daarom denk ik dat de reden meer te maken heeft met beleving. Met passie en strijd en vechtlust.

Dat vind ik erg, meneer Pastoor.

Omdat ik me in m'n hemd gezet voel. Omdat ik het idee heb dat er meer in zat. Dat het niet nodig was om zo te verliezen.

Ik snap best dat u geen rekening kan houden met randzaken als supportersemoties, en verliezen kan echt een keer gebeuren, daarvoor alle begrip.

Maar niet zoals tegen Feyenoord gisteren en zeker niet zoals tegen Excelsior. Dat we ons als makke lammeren naar de slacht laten brengen. Daarvoor is onze selectie te goed, onze club te mooi en zijn onze supporters te trouw.

Ik wil u en iedereen die hierop enige invloed heeft dan ook vragen om, wanneer de Derby's naar het Kasteel komen, hier extra rekening mee te houden.

Dit zijn wl bijzondere wedstrijden! Doe er alles aan!

Bloed, zweet en wat tranen misschien. Passie en strijd is wat we willen zien.

Hopende op een goed einde van de 1e seizoenshelft,

R. Prins



Share |
comments powered by Disqus