Dinsdag 02 Mei 2017 - 08:09

Cultivering van het leed

De radio is een mooi medium. Een medium dat al sinds 1899 bestaat en dagelijks nog steeds vele huiskamers en woon- werkverkeer bereikt. Een melodie van een mooi muzieknummer dat je in vervoering kan brengen of waar ik vooral van hou, het gesproken woord. Niet te snel, niet te oppervlakkig, geen nu.nl feitjes. Nee, iemand die spreekt doet dat met 130 woorden per minuut. Mits dat hij niet onderbroken wordt of Bert Visscher heet. Ruimte voor nuance…mooi!

Een radio programma over voetbal, daar worden mijn zintuigen extra door geprikkeld. Zeker als het over de belevenis van deze edele balsport gaat.

Gisterenmiddag luisterde ik naar Radio 1 naar een programma waar twee journalisten aan het woord waren. De één, Marcel van Roosmalen, columnist voor het NRC en hartstochtelijk Vitesse supporter. De ander, Sjoerd Mossou, stukjesschrijver voor het AD en NAC supporter.

Van Roosmalen zat nog helemaal in de “happy” modus, hetgeen natuurlijk niet vreemd is nadat je club een dag daarvoor de eerste prijs in haar 125 jarig bestaan wist te winnen. De geboren Arnhemmer vond dat het Arnhems publiek altijd negatief was omdat ze voor afgelopen zondag nimmer wat hadden gewonnen. Dat was omgeslagen in een soort cynisme dat als je als Spartaan direct zou herkennen.

Mossou was super jaloers op van Roosmalen. Ondanks dat NAC een keer landskampioen (1921) werd en ook al eens een keer bekerwinnaar (1973) werd had Mossou (zelf van 1978) dit zelf nog niet mee gemaakt. Mossou kon alleen teren op het kampioenschap van de eerste divisie. Hoe herkenbaar is dat voor een Spartaan…..Nooit iets in je leven winnen.

Afgelopen ochtend was er op Radio 1 weer een mooie uitzending. Drie supporters van Feyenoord kwamen aan het woord en keken vooral uit dat er a.s. zondag voor de 15e keer een landskampioenschap wordt binnen gehaald. Maar daarnaast hadden ze het vooral over het leed wat Feyenoord supporter heet. Al die jaren van pijn. Een keer billenkoek bij PSV (10-0) was het allergrootste leed wat het drietal mee had moeten maken. Na die vreselijke dag in Eindhoven dachten ze dat het nooit meer goed zou komen. De 11 gewonnen KNVB bekers ten spijt….

Ik dacht terug aan de uitzending van de dag ervoor. De twee journalisten haalden de term “Cultivering van het leed”, uit de kast. Maar de spelonken van hun leed, dacht ik, moeten toch minder diep zijn dan de pijn die wij hebben moeten ondergaan?

Mossou had het over een NAC in extremis. In een decennium ga je van het behalen van Europees voetbal naar de kelder van de Pilsleague en waarschijnlijk ook weer vice versa. En van Roosmalen, ondanks dat hij zelf op oud Monnikenhuizen had meegemaakt dat Vitesse daar een nietszeggende rol in de eerste divisie vertolkte, moest feitelijk toch geen leed gekend hebben? Met telkens weer een suikeroompje doet de club jaarlijks mee om Europees voetbal en komt men zelden in gevaar. Ruilen Marcel ??

Dan wij… sinds 1966 helemaal niets meer gewonnen, het kampioenschap van vorig seizoen buiten beschouwing gelaten. En dat was ‘t…..

Als je het zo bekijkt vinden wij dat de supporters van NAC niet mogen klagen met het spelen van 4 x Europees voetbal in de laatste 15 jaar. En de supporters van Vitesse al helemaal niet. (11 x Europees in de laatste 15 seizoenen). Maar de kroon spant de klagende Feyenoord supporter. Wat een leed hebben zij toch moeten ondergaan. Uiteraard zullen ze zondag blij zijn, maar de cultivering van hun leed is gewoon onterecht en feitelijk onjuist. Althans, en ik blijf doorgaan in de wij-vorm te spreken, dat vinden wij.

Maar ons leed is ook geen leed als je dit afzet met dat van de supporter van Telstar, FC Eindhoven of Helmond Sport of Cambuur. En als je de supporters van SVV, Veendam of RBC daar mee vergelijkt zijn zij weer de gelukvogels. Leed, maar ook geluk is relatief en dus afhankelijk van je referentiekader.

Wat het mooiste van de radio uitzendingen was dat alle supporters die aan het woord waren, stuk voor stuk aangaven het meest te houden van hun club in tegenspoed. Op zulke momenten is de onvoorwaardelijke liefde het grootst.

Daarmee de parallel trekkende naar onze club: Ondanks dat onze gladiatoren het op dit moment allerberoerdst presteren moeten ze weten dat wij de supporters van de club houden. Het leed dat ze ons aan doen doet pijn, maar laat ons nog meer van de club houden. En daarom zullen we a.s. zondag, wanneer zij vechten voor ons behoud, er weer achter gaan staan. Want iemand van wie je houdt mag je af en toe verrot schelden als de liefde niet wederzijds is. Maar na zo’n aanvaring maak je het altijd weer goed. Zo ook zondag! En de week erop! En volgend seizoen…etc.

Jaap uit Rotterdam

Radio 1 uitzending dinsdag 2 mei

Radio 1 uitzending maandag 1 mei



Share |
comments powered by Disqus